
Ze zijn er gewoon. Achter hun laptop, in de vergadering, tijdens het klantgesprek. Maar ondertussen zijn ze moe, prikkelbaar en overbelast. Ze zijn fysiek aanwezig, en toch lukt het niet meer om goed te functioneren.
Welkom in de wereld van roze verzuim, ook wel bekend als presenteïsme.
“Ik ben toch niet ziek?”
“Mijn collega’s rekenen op me.”
“Even volhouden nog, straks wordt het rustiger.”
Roze verzuim speelt zich vaak af onder de radar. Mensen blijven doorwerken, ook als ze mentaal of fysiek uit balans zijn. Aanwezig zijn, maar niet kunnen floreren. Verborgen verzuim, zou je het kunnen noemen.
Waarom roze verzuim lastig te herkennen is
Roze verzuim is verraderlijk, juist omdat mensen aanwezig zijn. Ze leveren hun werk in, nemen deel aan overleggen en functioneren op papier gewoon. Alles lijkt in orde, maar schijn bedriegt.
Vaak gaat het om mensen die loyaal zijn, niet willen klagen en vinden dat ze moeten doorgaan. Ze maskeren hun uitputting uit verantwoordelijkheidsgevoel, perfectionisme of de angst om anderen teleur te stellen. Juist die mensen zullen zelden uit zichzelf aangeven dat het niet goed gaat.
Het vraagt dus bewustzijn, scherp observeren en een open cultuur om deze signalen van werkstress tijdig te herkennen en bespreekbaar te maken.
Waarom dit onderwerp mij bezighoudt
Voor mijn Master Human Resources Management studeerde ik destijds af op het thema mentale veerkracht. Tijdens dat onderzoek werd mijn interesse voor het onderwerp aangewakkerd en sindsdien heeft het me niet meer losgelaten om organisaties hierin te helpen. Dit viel me op de werkvloer op:
Mijn centrale vraag was aan welke knoppen je als organisatie kunt draaien zonder alleen symptomen te bestrijden. Want je kunt pas iets oplossen als je goed begrijpt wat er speelt.
Wat beïnvloedt mentale veerkracht positief?
Ik onderzocht welke factoren in de werkomgeving bijdragen aan meer mentale veerkracht, en dus aan minder werkstress en herstelbehoefte. Deze kwamen er duidelijk uit:
De prijs van roze verzuim is hoog
En dat risico is niet klein. Uit de Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden 2025 van TNO en CBS blijkt dat 21 procent van de werknemers burn-outklachten ervaart. Vijftien procent heeft stressvol werk, de combinatie van hoge taakeisen en weinig autonomie. Bijna een derde, 31 procent, ervaart hoge taakeisen. En werknemers verzuimden het afgelopen jaar gemiddeld acht dagen.
Waar dat op uitkomt, laten de cijfers van arbodiensten zien. Één op de vier verzuimdagen houdt verband met stress, en stressgerelateerd verzuim groeide in vijf jaar met 36 procent.
Roze verzuim zit in de aanloop naar die cijfers. In de maanden voordat iemand zich ziek meldt. Dat is de fase waarin je verzuim nog voor kunt zijn.
Wat kun je doen om roze verzuim te voorkomen?
Van roze verzuim naar inzicht
Vanuit mijn expertise in verzuimpreventie en inzetbaarheid help ik organisaties om mentale en fysieke gezondheid normaal en bespreekbaar te maken. Dat begint met alert zijn op subtiele signalen van overbelasting, zoals prikkelbaarheid, teruggetrokken gedrag of verminderde betrokkenheid.
Maar signalen alleen zijn geen stuurinformatie. Roze verzuim staat in geen enkele registratie. Het zit verstopt in de cijfers die je wél hebt, in kortdurend verzuim dat steeds terugkomt, in verloop, en in teams waar de druk zich opbouwt zonder dat iemand nog vraagt hoe dat komt.
Met mijn verzuim analyse maak ik dat zichtbaar. In vier tot acht weken duik ik zelf in de data, de patronen en de dagelijkse praktijk van jouw organisatie. Dit levert het op:
De uitkomsten bespreek ik met directie, management en HR, en vertalen we samen naar prioriteiten voor de korte en de lange termijn. Zo buig je roze verzuim om naar duurzame inzetbaarheid. Door te begrijpen wat er onder de cijfers zit.
Wil je het roze verzuim in jouw organisatie terugdringen?
plan kennismaking
chrijffouten voorbehouden. De cijfers komen uit de onderzoeken onderaan deze blog en worden periodiek geactualiseerd. Geschreven in juli 2025, cijfers laatst gecontroleerd in september 2026.
Bronnen